Nga Nevila Sokoli Xhindi: Rogerta-t e vërteta që na zënë sytë çdo ditë.

Aktualitet

Rogerta Loku dhe fjala e saj e vërtetë nuk i shpëtoi veshëve e syve të lajmeve në portale si çudi e madhe. Donin me patjetër të prodhonin news, të na mallëngjenin, të impresionoheshim nga normaliteti i saj, hallexhie, një perfaqësuese e gjithë Shqipërisë. Mirditores së mirë dhe punëtore iu dha rasti të fliste në foltoren e parlamentit, si pjesë e një projekti për të promovuar politikat rurale, mbështetur dhe nënkujdesin e Kryetarit të radhës së Parlamentit, siç patën bërë edhe paraardhësit e tij, sepse shpesh në atë sallë e në atë foltore janë bërë projekte të tilla me fëmijët, studentët e gratë në sebepe festash apo ditësh përkujtimore.

Mu duk krekt e zakontë Rogerta, gati gati sikur e kisha dëgjuar apo lexuar prej vitesh në artikuj gazetash e në parlament këtë fjalën e saj, hallet, dëshpërimin e sinqertë të saj që askush nuk të dëgjon se të gjithë merremi me fasadë. Nuk u çudita nga asgjë ajo tha, madje jam e çuditur nga të çuditurit! Kjo është Shqipëria! Rogerta-t në versionin fëmijë, studentë apo grua e dëgjon me halle plot kudo të shkelësh në pallat, lagje,rrugë, qytet kudo në shtetin Shqipëtar.

Po emisionet e TV- ve me ato hallet shqiptare ku me zë e figurë tregohet sa të dëshpëruar jemi me të sotmen e të ardhmen, i ndjekin këto të impresionuarit nga Mirditorja e vërtetë? Ndoshta u prekën nga lotët? Mbase, por lotë ka kudo dhe dhimbje mbijetese! Pyesni ato të Fundjavës Ndryshe se mbase atyre nuk u ka shkuar ndermend të bëjnë një projekt të tillë që gjithë hallexhinjtë ti nxirrnin në foltoten e parlamentit.

Po do ishin shumë more, aq shumë sa nuk do dilnin 365 ditë x 24 ore. Në fakt këtë punën e së vërtetës shqiptare dhe zgjidhjen e tyre janë të supozuar ta bejnë deputetët tanë, ndaj mos i sillni Rogerta-t deri në parlament, se janë shumë,por shkoni ju atje se jeni vetëm 140 deputetë që Rogerta-t shqiptare u kanë votuar ti përfaqesoni. Fatkeqësisht Rogerta nuk më impresionoi, sepse nuk tha e nuk dëgjova asgjë që nuk e di e që më zë sytë përditë! …por u revoltova shumë!