Nga Vehap Kola/ Arrestimi i Kastriot Myftarajt provon se sa i pafuqishëm është qytetari shqiptar përballë qeverisë së Edi Ramës.

Aktualitet

Arrestimi i Kastriot Myftarajt provon se sa i pafuqishem eshte qytetari shqiptar perballe qeverise se Edi Rames.
Njeriu mund te jete boll guximtar i lire ne perfytyrimin e tij, por ne momentin qe shteti autoritar te shkel ne dere, ti s’ke c’ti besh as sa maja e thoit.
Aty kupton tradhetine qe i ke bere lirise tende, dinjitetit dhe aftesise per te menduar ndryshe, qofte edhe per t’i dashur te keqen dikujt, kur s’ke bere asgje per te ndalur dominimin e tiranise, kur e ke nenvleftesuar potencialin e nje qeverie te padrejte per te te frikesuar dhe mbyllur gojen.
Sa here kemi thene gjate ketyre kater viteve “si nuk del dikush ta vrase kete Edi Ramen” kur i prish shtepine, i fut ne burg burrin apo gruan per faturen e dritave, apo i mbyll dyqanin me te cilin ushqen femijet?
A paskemi bere krim qe ia kemi deshiruar qofte edhe fundin fatal nje qeveritari qe na ka e ka nxire jeten dhe na ka kallur krupen per te ardhmen e femijeve tane?
Deklarojeni pra publikisht te gjithe, se te pakten njehere ne jete keni dashur vdekjen e ketij palacoje, ne nje menyre te lemerishme, keni dashur ta shihni te jape shpirt.
Shpreheni hapur qe te mos lejoni qe frika nga pushteti t’u zbrese ne zemra.
Keshtu po e deklaroj edhe une, nje numer ne tre milion e kusur te tille: po, une i gezohem vdekjes se Edi Rames, Romana Vlahutinit, Erion Velise dhe kujtdo prej ketyre djajve qe u mpijne mendjen njerezve me retoriken e tyre satanike dhe u marrin jeten, dinjitetin dhe shpresen.
Por ndryshe nga Kastriot Myftaraj, une nuk ia uroj askujt te vrase njerez te tille, pasi une nuk i urrej kaq pak Edi Ramen, Erion Veline dhe Romana Vlahutinin.
Une dua qe atyre vdekja t’u vije ne nje menyre te kobshme, te lemerishme, te lebetishme, si psh nje gjarper t’u mbeshtillet per fyti dhe t’u haje organet me ngadalesine qe i imponon goja e tij e vogel.
Ose, nje ortek t’i zere poshte dhe t’u lejoje vetem frymemarrjen sa ta ndjejne deri sa t’u dale shpirti kercitjen e kockave te ngathura, ngrirjen e nofullave, te gjuhes ne goje derisa te japin shpirt.
Nje rrufe t’u bjere, dua, por t’u djege vetem gjysmen e trupit dhe me gjysmen tjeter te vuajne paprere therjet e thikave te arta te zjarrit qe u bejne sallate shpirtin.
Pra, s’dua te vdesin nga dora e njeriut, sepse nuk i deshiroj askujt ate qe nuk i deshiroj vetes: te ngjyeje duart e tij me gjakun e nje njeriu.
As ketyre çakenjve te skamjes dhe degjenerimit kombetar nuk u deshiroj nje fund kaq te denje sa te vriten nga dikush dhe neser t’u ngrihet nje permendore.

Total 0 Votes
0

Tell us how can we improve this post?

+ = Verify Human or Spambot ?