Poezi nga Rexhep Shahu

Poezi

NJERËZ PA DHËMBË

Këtukemimbetë ne njerëzit pa dhëmbë, zemraime
Dhëmbërënë me dudatëvrame
Askorebukenukmundemitëhamë.

Hamëqulldhepërsheshqeverie me mbetëgjallë.
Ata qëhanëhekur me dhëmbëkanëvdekëosekanëikë
Largatdheut, marrëpengprejhajnaveqëzgrapinlekë e dashnore.

Nëbulevardlëvizinhijefrike me kryetnëtokë e bythëpërpjetë
Merrathëxunkthinëqafëbiennëgjunjëparaqeverisë.

Këtukemimbetë ne dhëmbërënët.Zotiynë i rremë
Na thotë, jenitëlumtur e tëlirë, ne themi, po, jemi
Meflatragomarifluturojmënëqiell.

Çdoburrë e gruasipemëfrikelëkundetnëerë
Hijetëshëmtuaraqë i trembstuhia.

Nëqiellintonë, zemër, nukkashqiponjaqëshkojnëmbi re
E sirrufetëzbresinngaqielli, t’iamarrinujkutprenënëgojë
Jo !Shqipja sot ha miza toke. Edhehardhucatkafrikët’ihajë.

 

 

 

 

KOMUNIZMI KA RËNË

Komunizmikarënë
Serbëtkanëikë.

Por ne
Si viktimaqë e do xhelatin
Nukpomësohemitëjetojmë
Pa komunizëm
Tëjetojmë
Pa serbë…

 

 

 

PERËNDITË E VJETRA

Perënditë e vjetra i kemishtin’dhe´
Perënditë e rejanapshurrinnëqafë.

 

 

 

 

USHQEJI QENTË E TU SULLTANI IM

Ushqejiqentë e tu, mos i le tëuritur
se mëshqyensiQabanin, Sulltaniim.
Mos u jepvetëmkocka, poredhendonjëthelë
mishi i këmbëvetëmianuk i ngop
as pantallonatqëm’ibënëcopë.
Lidhiqentë e tu, mos u bëjhorë
se janëtërbuarkundërmeje.

Vetemtytëkahijetërbimi.

 

 

 

 

LUFTRA TË MËDHA

Luftratëmëdhabëjmë me tëvdekurit
Dhefitojmëvdekje e turpetëmëdha.

 

 

 

 

 

KUSH QEVERIS QYTETIN

Askushnuk e di se kushqeverisqytetin
Kush ështëzot e kush rob i tij
Kush shpërfillnjerëz, shkërdhenjetë e fate.

Zotat e vërtetë
Ngrenënëskenëkukullat
Nëpodiumet e shesheve e sallaveluksoze
Mbushur me budallejqëduartrokasin.

Askushnuk e di se kushqeverisqytetin.

 

 

 

 

LIRIA E VDEKJES

Luftrat e mëdhapodigjen me shpejtësi
Mijëranjerëzvdesinparasyvetëheshtjes.
Botavallëzon me muzikën e lopatave
Qëhedhinbaltëmbitëvdekuritqëharrohen.

Shakatë e mëdhapobëhentëgjitha
Shtirjetluhennëteatrin e urrejtjesqëvret.
Njerzit sot vlejnëmëpak se qentë
Përtëcilëtmodernëtnxjerrinsytë e vet.

Luftrat e mëdhapososen me shpejtësi
Digjennëluftatëvogla me vdekjetëmëdha.
Nëpetkat e vdekjesshkruhetfjalaliri
Liriveçvdekjaka…

 

 

 

 

VAJTIMI I QYTETIT

Rrëzëmalittëvjetër, poshtëlisave
Mekokënnëshkëmbijmbështetë
Qytetiimsiëndrrat e mia
Ështështri me vdekë.

Vajton e tretetnëdhimbjen e vet
Lutjanukvlen, askushs’evë re
Tëgjallët e funditqëpshurrinmbitë
Fërshëllejnëmelodinë e vdekjessë re.

Qytetikaethe, s’fletasnjëfjalë
Dhimbja e varreve i dhembmbiçdoplagë
Vajzatiubënëkurvatëndershme
Vëllezërit e tyre i shitënlarg.

Frikasi smog ështëderdhëmbiqytet
Asshkurrets’i le tërriten.

 

 

 

 

PAQE S’DO TË KETË

Ngavarrimetvijmë, nëvarrimeshkojmë
Tevarrosënjerëznashkoikjojetë.
Derisavrasësitngushëllojnënëvdekje
Paqes’dotëketë.

Ngatalljetvijmë, nëpërbuzjeshkojmë
Tepërbuzënjerëzrrimënëpushtet.
Derisashpërblehennjerëzit me përbuzje
Paqes’dotëketë.

 

 

 

VDESIM PA LEJE

Po t’ingremëkëmbët e para e t’ibëjmëduar
E pot’ipërdorimvërtetësiduartëforta
Që e kapinfatintonëpërgryke
Nuk do tëketëpërbindëshqënatmerron.

Po t’ibëjmëvërtetëduarkëmbëttonatëpara
Duarqëdinëtëmbledhin e tëdhurojnëlule
Tëkëpusinpranga e tëpërqafojnëtëdashurën
S’dotëpërbuzemikurrëngafëmijët.

Po t’ingremëkëmbët e para e t’ibëjmëduar
Qëbëjnëgërshetrrezet e diellit e pikat e shiut
E pot’ilidhim me besëduart me njëri – tjetrin
Vdekja e qeverias’dotëgjejëvrimëtëfshihet.

Po t’ingremëkëmbët e para e t’ibëjmëduar
E sejcilit’ipërdorëdyduarpërnjëkokë
E sejcilit’iazgjasëdorëntëpamundurit
S’dotëvdesimmë pa leje.

 

 

LE TË VDESË VDEKJA

Vdekjetnaerdhënnëmajëtëhundës
Sikurs’dimëtëbëjmëgjëtjetër me mend.

Po tëduan, le tëvdesinzotat
Le tëvdesëvetëvdekja.

 

 

KUR TË SHKONI NË LUFTË

Kurtëshkoninëluftë –
E di se do tëshkoninjëditëpatjetër
Nëfrymëtëfundit, pak pa vdekur
Kur ta kuptoni se poshuheni, pososenikrejt
Kur ta ndjeni se pongelni pa palcë se pouathithin
Kur ta ndjeni se pongelni pa sy
Kurdhimbjentëmos e duroni
Kurtëfillojnëtëqajnëzogjtëpërju
Kurtëmos e duroniqyqenmbikrye –
Mëmerrniedhemua
Mëmerrni se njëfjalëmund ta mbajnëdorësiflamur
Njëfjalëmund ta mbajnëdorësiflakëzjarri
Që del prejeshtravetëmiaqëkanëmarrëflakë.

Merrniëndrratmëtëbukuranëduar
Zemrattuajatëgjallanëduar
Si zogjqës’duantëvdesin
Le tëdëgjohennësheshevetëmtrokitjet e zemravetuaja
Zemravetuajaqës’duantëvdesin
Si cicërimatëjetësqës’dontëshuhet.

Kurtënisenipërluftë
Merrniedhetëvdekurit me vete
Tëvdekurit pa arkivole, arkivolet e varret le tërrinë
Pormosmerrnideledashët
Ata qëlyejnëbuzëtsigra
Aslakuriqët e natësmos i merrni
Se kurduanshpallenshpendë e kurduankafshë.

 

 

A I BËJMË VARRET VARKA

Arkivolëtjanëkalbë
Pllakat e betontatëvarritjanëprishë
Se ështëvjedhëçimentokurjanëndërtuar
Harresa e shpërfilljapeshojnëshumë
Varretjanëbërëgropë, pellgjeharrimi.

A i bëjmëvarretvarka
Dalimnëdet ta gjejmënjëri – tjetrin?
Nëmos u takofshim,
T’imbushimvarkat me yje.

A i bëjmëvarretvarka e dalimnëdet
Pa mbetëatdheukrejt i shkretë?
Ne nukhumbasim se eshtrattonabëjnëdritë
Dhenashohinpatjetërtëvdekurit e ri
Që do tështrihentëvdekurfushës
Pasipërt’ivarrosës’dotëketëmënjeri
Disatëvdekur do tërrinërojenëvarret – shtëpi.

Varretjanëvarka
Adalimnëdet…