Nga Sonila Pitarka: ”Beso”

Shkrime

Nese rrezohesh,cohu,mbahu diku,nese s’ke ku te mbahesh mbahu te vetja.Te gjitha pergjigjet e jetes tende do ti gjesh te vetja.Kerko qe te degjohesh,nese ke frike se nuk te degjon njeri bertit me sa ze te kesh,do te jet patjeter dikush qe do te thote:Mos bertit e dashur jam ketu po te degjoj.Ne kete zhavorr te madh njerezish ke frike se ke humbur…Jo!Do jete patjeter dikush qe te sheh dhe nese jo,do te ndjej aromen tende ose do te degjoj tingujt e zerit tend do I ndjek e do te gjej.Nese mendon se deshirat e tua kane vdekur germo ne mendjen tende,nese aty nuk gjen asgje germo brenda zemres tende,aty diku ne thellesi eshte nje grimce deshire qe kerkon ndihme te zbulohet…zbulo te vetja gjithesine,mos u ligeshto dhe as mos u struk ne nje qoshe,por duku,beje veten te shkelqesh ne menyren tende.U rrezove,u vrave,pune e madhe cohu serisht,plaga do sherohet.Me beso nuk ka me te mire se vetja jote,perpiqu te jetosh…ne kete turme te madhe njerezish do jet patjeter nje karrige bosh qe do e zesh vetem Ti…!

Fotografia e Sonila Pitarka

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *